1251)، طبيعيات (مقالات 1 تا 6)، مابعدالطبيعه (مقالههاي 1، 12، و شايد 2 و 4) ارسطو، كتاب النبات و كتاب العلل را مورد بحث قرار داد. نتيجهٴ اين بحث و تدريس، به جاي نوشتن شرح، تدوين سوٴالاتي دربارهٴ مطالب خاصي از آنها بود. اين سئوالات كاملاً شكل مدرسي دارد.
متن طبيعيات كه مورد استفادهٴ بيكن قرار گرفته بسيار شبيه به ترجمهٴ قديم از اصل يوناني است كه قديس توما هم از همان استفاده كرده است، و در آن هنگام، آن را عموماً به بويتيوس نسبت ميدادند. در مورد مابعدالطبيعه
هم يك ترجمه از يوناني و ترجمهٴ ديگري از عربي را مورد استفاده قرار داد. مقالهٴ دوازدهم مابعدالطبيعه
را بيكن مقالهٴ يازدهم ناميده، البته متني كه ابن رشد ميشناخت مقالهٴ يازدهم را نداشت، و بنابراين مقالهٴ دوازدهم در حكم يازدهم بود.
شرحهاي ديگري بر آثار ارسطو يا آثار منحول كه بيكن نوشته (يا ممكن است نوشته باشد): شرح سرّالاسرار. النوم واليقظه (2 مقاله).
اندرباب شهابها (احتمالاً بخشي از مجموعهٴ فلسفي).
6. منطق ــ بيكن با ارغنون ارسطو و با در باب شش اصل ژيلبر دولاپوره كاملاً آشنايي داشت، ولي ــ و اين يكي از خلاقيتهاي اوست ــ براي منطق فقط اهميتي فرعي قائل بود. از نظر او راه اصلي نيل به آگاهي، منطق نبود، بلكه قابليتهاي زبانشناسي و رياضي بود. او فكر ميكرد استعداد منطقي غريزي است، حال آن كه زبان و رياضيات را بايد فرا گرفت.
با اين همه، رسالههايي در باب منطق نوشت: مقدمه، مدخل مغالطه و مباحثه،
مدخل علم جدل، در باب اصول منطق، و مجلد اول مجموعهٴ فلسفي او
به منطق و دستور زبان اختصاص داشت.
7. رياضيات ــ بيكن رياضيدان خلاقي بود و معلومات رياضي محدودي داشت. ولي با عقيدهٴ افلاطوني در مورد اهميت فوقالعادهٴ رياضيات خو گرفته بود و به انتشار اين عقيده كمك كرد. به همين ترتيب به كارايي عملي رياضيات تقريباً در مطالعهٴ هر موضوعي اعتقاد داشت، و آن را با تفصيل زياد مورد بحث قرار داد.
هر چند بهترين منشأ معرفت (غير از مكاشفه) تجربه است، براي به دست آوردن نتيجهٴ بهتر از تجربه، بايد آن را از طريق رياضي مورد بحث قرار داد. اين نوعي تصور پيشگام از فيزيك رياضي بود، البته بسيار مبهم، و با اين همه، خيلي جالب.
بيكن مسائل طبيعي، رياضي، نجومي و غيره را نوشت. تقسيمات بخش چهارم رسالهٴ كبير به نام ((اندر فوايد رياضيات)) بدين شرح است: 1. كاربرد رياضيات در طبيعيات ؛ 2. كاربرد رياضيات در فلكيات؛ 3. اخترشناسي؛ 4. اصلاح تقويم؛ 5. جغرافيا؛ 6. اخترشماري. اين مطالب به وسيلهٴ قسمتهايي از رسالهٴ صغير و رسالهٴ سوم تكميل شده است. قسمت دوم مجموعهاي هم كه طرح كرده بود به رياضيات اختصاص داشت، و بيكن ميخواست آن را مانند فارابي به نُه قسمت تقسيم كند. بدين ترتيب: يك قسمت دربارهٴ كليات، و چهار تا دو بخش دربارهٴ اصول نظري